Kultura alternatywna i kontrkultura
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Te dwa terminy mają podobne znacznie. Kultura alternatywna, jak sama nazwa wskazuje, stanowi propozycję czegoś nowego, co miałoby zastąpić aktualny stan rzeczy. Natomiast celem kontrkultury, także nastawionej anty, jeśli chodzi o zastaną sytuację, jest absolutne wyzwolenie człowieka.

Kultura alternatywna była obecna w Polsce od czasów pierwszych ruchów awangardowych w poezji czy sztukach plastycznych. Powstaje on więc zawsze jako opozycja wobec kultury oficjalnej, dominującej, obecnej w mediach. Nie stawia sobie jednak za cel walkę z tak zwanym „głównym nurtem”, ale utworzenie atrakcyjnej niszy kulturowej, która umożliwiałaby nowe spojrzenie na sztukę, muzykę, literaturę czy inne dziedziny ludzkiego życia, jak na przykład odżywianie (wegetarianizm).

Cechą twórców kultury alternatywnej jest skłonność do tworzenia odizolowanych od reszty społeczeństwa grup, nazywanych potocznie komunami. Wewnątrz nich tworzone są nowe, alternatywne, normy obyczajowe i artystyczne.

Przykładem kultury alternatywnej może być społeczność punkowa. Szczególnie popularną formą sztuki, która wywodziła się z tego typu środowisk był happening. Polskim przykładem, który najlepiej oddaje specyfikę kultury alternatywnej, a także wyznaczającym standardy, jeśli chodzi o happening, jest wrocławska Pomarańczowa Alternatywa.

Kontrkultura to termin socjologiczny służący określeniu wartości i norm zachowania danej grupy społecznej lub subkultury, których działalność opiera się na sprzeciwie wobec zastanej kulturze czy sytuacji politycznej. Jej korzenie sięgają tradycji romantycznej (zwłaszcza popularnych wówczas bohem i dandysów). Celem kontrkultury nie jest oferowanie nowych wartości i norm, ale całkowite wyzwolenie z nich człowieka. Po raz pierwszy terminem tym posłużył się amerykański socjolog Theodore Roszak.

Na szeroką skalę zjawisko to pojawiło się w Stanach Zjednoczonych w latach sześćdziesiątych jako wynik odrzucenia przez rzeszę ludzi norm obyczajowych propagowanych przez całą poprzednią dekadę. Wówczas młodzież sprzeciwiła się przyjęciu kulturowych standardów swoich rodziców, do których zaliczało się przyzwolenie dla segregacji rasowej i poparcie dla wojny w Wietnamie.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Ten obcy” - geneza
2  Kalendarium światowej literatury współczesnej
3  Bohaterowie „Losu utraconego”



Komentarze
artykuł / utwór: Kultura alternatywna i kontrkultura




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: