Zarówno szeroko pojęta działalność cenzury, a także uwarunkowania polityczne nie powstrzymały rozwoju prasy literackiej, na której łamach wciąż ukazywały się rzetelne recenzje, eseje i żywe dysputy na tematy artystyczne i humanistyczne, a także świeże komentarze na temat najnowszych dzieł rynku zachodniego. Rynek prasy kulturalnej, zwłaszcza po roku 1956, systematycznie się powiększał.

Nie tylko powstawały nowe tytuły, ale stare odzyskiwały swój dawny charakter po tym, jak oddziaływanie socrealizmu wyraźnie osłabło. Przykładem takiego pisma może być „Twórczość”, której redaktorem naczelnym od 1955 roku był Jarosław Iwaszkiewicz. Dzięki wybitnemu literatowi na łamach czasopisma pojawiały się bardzo ambitne utwory lub ich fragmenty. Na stronach „Twórczości” pojawiały się również wysokiej wartości teksty krytycznoliterackie.

W roku „odwilży” powstał miesięcznik kulturalny „Dialog”, którego pierwszym redaktorem był dramaturg Adam Tarn, autor między innymi Zwykłej sprawy. Czasopismo to poświęcone było wszelkim zagadnieniom związanym z utworami scenicznymi i teatrem. Pismo przysłużyło się wielce polskiej kulturze za sprawą inicjatywy tłumaczenia na rodzimy język najnowszych dramatów zachodnich. W ten sposób w teatrach PRL pojawiały się europejskie i amerykańskie utwory wybitnych współczesnych twórców. Również na łamach „Dialogu” rozwinęła się eseistyka poświęcona dramaturgii najnowszej.

Jednym z najważniejszych, o ile nie najważniejszym, czasopismem kulturalnym czasów PRL była „Współczesność”. W 1956 roku Grupa Literacka Współczesność, w opozycji do socrealizmu i literatury produkcyjnej założyła własne pismo literacko-artystyczne, które do 1958 roku ukazywało się co półtora miesiąca, a od momentu przejęcia go przez PAX jako dwutygodnik. Tytuł przetrwał do 1971 roku. Jest uważany przez wielu badaczy i krytyków literatury pismem jednego pokolenia - pokolenia „odwilży”.

W ciągu piętnastu lat istnienia, „Współczesność” miała siedmiu redaktorów naczelnych. Pierwszym był pomysłodawca założenia grupy i wydawania pisma pod tym samym tytułem, które miało stanowić zwierciadlane odbicie tego, co aktualnie działo się w literaturze, nowelista i powieściopisarz Leszek Szymański, jego następcami byli kolejno: Stanisław Grochowiak, Witold Dąbrowski, Stanisław Kuszewski, Andrzej Lam, Józef Lenart i Marek Adam Jaworski.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Kino moralnego niepokoju
2  Inny świat - problematyka
3  „Wujek Karol. Kapłańskie lata Papieża” - streszczenie



Komentarze
artykuł / utwór: Nowe tytuły po II wojnie światowej




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: