Los utracony Imre Kertesza
Piętnastoletni bohater i narrator jednocześnie –
György Köves, był węgierskim Żydem mieszkającym w Budapeszcie. W trakcie rozwodu, jego rodzice nieustannie walczyli o opiekę nad nim, dlatego mieszkał w bursie. Po jakimś czasie prawo do opieki przyznano ojcu i wtedy chłopak zamieszkał z nim i macochą, odwiedzając matkę i jej męża dwa razy w tygodniu.
Pewnego dnia György zwolnił się z zajęć, ponieważ nazajutrz jego ojciec musiał wyjechać do
przymusowego obozu pracy. Przekazał interesy pracownikowi panu Süto, aby podczas j...
więcej
Węgierski pisarz tłumacz żydowskiego pochodzenia Imre Kertesz w 1975 roku napisał
powieść-wspomnienie Los utracony w oparciu o własne obozowe doświadczenia: pobyt zaledwie w wieku 14 lat w hitlerowskim Auschwitz-Birkenau, później w obozach w Buchenwaldzie i Zeitz.
Jak uważa autor powieść jest częścią trylogii ludzi bez losu (obok Fiaska i Kadyszu dla nienarodzonego dziecka), jest niezwykle osobistym, a jednocześnie głęboko uniwersalnym w swej wymowie
rozrachunkiem i dokumentem masowej zbrodni ubiegłego stulecia. Europejscy i ...
więcej
Tytuł Los utracony odnosi się do wymowy książki. Na koniec powieści, po powrocie do Budapesztu okazuje się, że bohater nie potrafi porozumieć się z ludźmi, a ci z kolei nie są w stanie zrozumieć jego sposobu myślenia. Na pytanie postawione przez dziennikarza:
| (…)co teraz czuję, znów w domu i na widok miasta, które opuściłem?, odparł – Nienawiść. |
W György’m Kövesie obudziło się przekonanie, że prawdziwe życie – i szczęście – było w obozie. Z jego ust padają znaczące, zapadające w pamięć słowa:
więcej
Powieść Los utracony, napisana z perspektywy naiwnego, zupełnie nieświadomego tego, co się wokół niego dzieje 14-latka, dotyczy wielu problemów.
Pokazuje
piekło hitlerowskich obozów, prawa w nich rządzące, warunki, jakie trzeba spełnić, by przeżyć. Bohater jest więźniem najpierw Oświęcimia, potem Buchenwaldu, a ostatecznie Zeitz. Relacjonuje z niezwykłą szczerością, nutą dziecięcej naiwności to, co tam widział od chwili przyjazdu: okradanie nowoprzybyłych z ich rzeczy, pieniędzy i złota pod pretekstem dezynfekcji, przypadkowe rozdzi...
więcej
Choć literatura pełna jest ważnych
świadectw z obozów zagłady, temat Holocaustu jest wciąż eksploatowany – z większym lub mniejszym powodzeniem, to jednak powieść Imrego Kertesza Los utracony na ich tle jest dziełem wyjątkowym. Dlaczego? Ponieważ jest to dokument zbrodni hitlerowskich na narodzie żydowskim, pokazany z
autobiograficznej perspektywy ufnego nastolatka, dla którego groza obozowego życia jest tak samo „normalna” i prosta, jak język dzieła.
Siła i ponadczasowość Losu utraconego, nazywanego
arc... więcej
1.Spokojne i dostatnie życie z ojcem i macochą.
2.Pożegnalna kolacja z rodzicem wezwanym do służby pracy.
3.Zamknięcie gimnazjum.
4.Nowe zakazy dla Żydów.
5.Praca w cegielni.
6.Pomoc finansowa i rzeczowa pana Süto.
7.Zatrzymanie chłopca.
8.Nocleg w koszarach.
9.Podróż pociągiem w ścisku i tłoku.
10.Obóz w Oświęcimiu.
11.Przeniesienie do Buchenwaldu.
12.Obóz w Zeit.
13.Przyjaźń z Bandim Citromem.
14.Ciężka praca, głód i wyczerpanie.
15.Załamanie psychiczne.
16.C...
więcej
György Köves – był Żydem, Węgrem z Budapesztu. Miał piętnaście lat, gdy trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, skąd przeniesiono go do Buchenwaldu i do obozu w Zeitz. Przeżył tam głód, chorobę, prawdziwe piekło na ziemi. Po wyzwoleniu wrócił do domu, gdzie dowiedział się o śmierci ojca.
Ojciec bohatera – Żyd, w czasie wojny został powołany do służby pracy, umarł w obozie w Mauthausen. Przed wojną miał skład drewna, sklep, zapewniał rodzinie życie w dostatku i spokoju. Miał drugą żonę, z którą wychowywał sy...
więcej
