Jerzy Grotowski
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Jerzy Grotowski (ur. 11 sierpnia 1933 roku w Rzeszowie, zm. 14 stycznia 1999 roku w Pontederze we Włoszech) – w roku 1955 został absolwentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Kolejnym etapem jego edukacji scenicznej była Moskwa. Studiując na Gosudarstwiennym Instytutie Tieatralnogo Isskustwa im. Łunaczarskiego dobrze zaznajomił się z podstawami metody Stanisławskiego, Meyerholda czy Wachtangowa. Powróciwszy do kraju rozpoczął studia reżyserskie w Krakowie. Debiutem reżyserskim Grotowskiego były Krzesła autorstwa Ionesco, których premiera miała miejsce w krakowskim Teatrze Starym.

Przełomowym wydarzeniem w życiu reżysera były przenosiny do Opola, gdzie objął kierownictwo artystyczne nad Teatrem 13 Rzędów. We współpracy z Ludwikiem Falszenem udało mu się stworzyć zupełnie nową jakość w polskim i światowym teatrze. Realizowane na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ubiegłego wieku inscenizacje (m.in. Orfeusz Jeana Cocteau, Kain George’a Byrona, Misterium Buffo Włodzimierza Majakowskiego). Grotowski słynął głównie ze swoich eksperymentów, między innymi zniesienia architektonicznej bariery dzielącej widownię od sceny.

W 1961 roku na deskach opolskiego teatru wyreżyserował dwa faktomontażeTuryści i Gliniane gołębie, oparte na prawdziwych zdjęciach, filmach, nagraniach i dokumentach. Grotowski zmierzył się również z klasyką dramatu polskiego, czyli z Dziadami Mickiewicza (1961 rok) i Kordianem Słowackiego (1962 rok), Akropolis Wyspiańskiego (1962 rok). Właśnie w 1962 roku Teatr 13 Rzędów zmienił nazwę na Teatr Laboratorium 13 Rzędów. W 1965 roku Grotowski wraz z całym zespołem przeniósł się do Wrocławia.

W nowej siedzibie zrealizował wraz z Józefem Szejną kolejne warianty Akropolis Wyspiańskiego, a także Księcia Niezłomnego Calderona. Za przełomowy spektakl Teatru Laboratorium uważa się Apocalypsis cum figuris oparte na Biblii i dorobku Dostojewskiego, Eliota i Weil. Inscenizacja ta rozsławiła na cały świat Grotowskiego i jego zespół. Doczekała się trzech kolejnych wersji.

Od 1971 roku Teatr Laboratorium 13 Rzędów zmienił nazwę na Instytut Aktora – Teatr Laboratorium. Najwybitniejszym aktorem wrocławskiego teatru był Ryszard Cieślak. Jedną z cech rozpoznawczych Grotowskiego jako reżysera była ingerencja w tekst dramatu. Inną cechą jego warsztatu jest zacieranie granicy pomiędzy widzem a aktorem. W niektórych jego spektaklach doszło nawet do tego, że publiczność pełniła rolę zbiorowego bohatera (np. w Kordianie wcielała się ona w pacjentów zakładu psychiatrycznego). Było to główne założenie stworzonego przez niego konceptu „teatru uczestnictwa”.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Inny świat - znaczenie epilogu
2  Muzyka współczesna
3  Inny świat - czas i miejsce akcji



Komentarze
artykuł / utwór: Jerzy Grotowski




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: