Radio „Wolna Europa” - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nie było wiadomo, jak długo potrwa Rozgłośnia, na ile można mieć tu zaufanie do Ameryki, która ponosiła odpowiedzialność za Jałtę. Nad tymi obawami przeważyła perspektywa walki na falach eteru o wolną Polskę i możliwość powrotu do zawodu - skazanych często na pracę fizyczną - pisarzy, dziennikarzy i artystów
(http://www.wolnaeuropa.pl/z_historii.html).

Radio Wolna Europa (po angielsku Radio Free Europe/Radio Liberty) to rozgłośnia finansowana przez Kongres Stanów Zjednoczonych, powstała w 1949 w Nowym Jorku (z główną siedzibą w Monachium – w jednopiętrowym budynku położonym na skraju Ogrodu Angielskiego, zaopatrzonym w studia i nowoczesny sprzęt) z połączenia „Radia Wolna Europa” i „Radia Swoboda”.

W statucie rozgłośni można było przeczytać następującą misję:
Promować wartości i instytucje demokratyczne przez rozpowszechnianie prawdziwych informacji i idei.

Miała także na celu:
(…) udzielać poparcia przywódcom politycznym i intelektualistom, przebywającym czasowo w USA, w poszukiwaniu wolności, której zostali pozbawieni we własnym kraju.


Pierwszy program został wyemitowany 1 czerwca 1950 (regularne nadawanie od 4 lipca 1950 roku) i był skierowany do Czechosłowacji. Kolejne także adresatów upatrywały przede wszystkim w krajach bloku wschodniego, tzw. „demokracji ludowej”, czyli tych, które po 1945 dostały się pod wpływy Moskwy oraz republik bałtyckich, a których USA nie uznały jako wcielonych do ZSRR. Co ciekawe, jak czytamy na oficjalnej stronie rozgłośni http://www.wolnaeuropa.pl/z_historii.html:
Aby zapewnić RWE możliwie największą samodzielność, rząd USA chciał uniknąć przyjmowania na siebie odpowiedzialności za program wobec rządów komunistycznych, z którymi utrzymywał stosunki dyplomatyczne.

Audycje RWE/RS były permanentnie zagłuszane przez służby bezpieczeństwa państw komunistycznych (obecnie zagłuszane są czasem audycje nadawane do Iranu). Na szczęście ze względu na sposób wysyłania fal krótkich nie udawało się to w stosunku do wszystkich audycji i w Polsce na przykład zagłuszanie zakończono 1 stycznia 1988.

Jakby tego było mało, komunistyczne służby bezpieczeństwa przeprowadzały regularne bezpośrednie ataki przeciwko dziennikarzom RWE/RS. Dochodziło do zabójstw, zamachów bombowych, szykan, telefonów z pogróżkami czy fabrykowania spreparowanych donosów przez Służbę Bezpieczeństwa.

Mniej więcej w latach 90. rozgłośnie zaczęły trapić poważne problemy finansowe. W pewnym momencie brano pod uwagę nawet likwidację… Ostatecznie skończyło się na przeniesieniu w 1995 roku siedziby radia z Monachium do Pragi, do budynku niedaleko placu Wacława, podarowanego RWE/RS przez prezydenta Czech Václava Havla, w którym kiedyś obradował parlament czechosłowacki. Obecnie, dokładnie od marca 2009 rozgłośnia mieści się w nowo wybudowanym budynku w praskiej dzielnicy Hagibor, położonym 10 minut od centrum Pragi.

Radio nadaje od ponad pół wieku, w ostatnich kilkunastu latach przez satelity i Internet. Audycje tworzone są w kilkudziesięciu językach i nadawane na falach krótkich, średnich i ultrakrótkich między innymi do Iraku i Iranu, Kaukazu. Największym serwisem pozostaje całodobowy serwis rosyjski.

Audycje wysyłane do Polski rozpoczęły się 4 lipca 1950. Najpierw były to programy półgodzinne, następnie godzinne. Nagrywano je w studiu w Nowym Jorku, skąd były rozsyłane pocztą lotniczą do Niemiec i nadawane z anteny pod Frankfurtem.

Pierwszym szefem mało licznego, polskiego zespołu redakcyjnego w Nowym Jorku był były urzędnik służby dyplomatycznej RP, Lesław Bodeński, a dyrektorami oficjalnej już gałęzi - Rozgłośni Polskiej RWE w Monachium: Jan Nowak-Jeziorański (1952-1976), którego kandydaturę poparła RJN w Londynie, Zygmunt Michałowski (1976-1982), Zdzisław Najder (1982-1987), Marek Łatyński (1987-1989) i Piotr Mroczyk (1989-1994).

Przez kilkadziesiąt lat istnienia Rozgłośni Polskiej RWE pracowało w niej kilkaset osób - przedstawiciele rozmaitych nurtów politycznych, reżyserzy teatralni i radiowi, aktorzy, dziennikarze, literaci (Gustaw Herling Grudzinski, Jacek Kaczmarski), nie licząc współpracowników kontaktujących się z nią z Polski w okresie PRL, mimo groźby poważnych represji ze strony władz komunistycznych, Materiały zza "żelaznej kurtyny" przesyłał między innymi Władysław Bartoszewski.

Zachowane archiwa dźwiękowe Rozgłośni Polskiej RWE zostały złożone w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  „Los utracony” - streszczenie
2  Proza kresowa
3  Plan wydarzeń „Losu utraconego”



Komentarze: Radio „Wolna Europa”

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: