Kultura alternatywna i kontrkultura - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Te dwa terminy mają podobne znacznie. Kultura alternatywna, jak sama nazwa wskazuje, stanowi propozycję czegoś nowego, co miałoby zastąpić aktualny stan rzeczy. Natomiast celem kontrkultury, także nastawionej anty, jeśli chodzi o zastaną sytuację, jest absolutne wyzwolenie człowieka.

Kultura alternatywna była obecna w Polsce od czasów pierwszych ruchów awangardowych w poezji czy sztukach plastycznych. Powstaje on więc zawsze jako opozycja wobec kultury oficjalnej, dominującej, obecnej w mediach. Nie stawia sobie jednak za cel walkę z tak zwanym „głównym nurtem”, ale utworzenie atrakcyjnej niszy kulturowej, która umożliwiałaby nowe spojrzenie na sztukę, muzykę, literaturę czy inne dziedziny ludzkiego życia, jak na przykład odżywianie (wegetarianizm).

Cechą twórców kultury alternatywnej jest skłonność do tworzenia odizolowanych od reszty społeczeństwa grup, nazywanych potocznie komunami. Wewnątrz nich tworzone są nowe, alternatywne, normy obyczajowe i artystyczne.

Przykładem kultury alternatywnej może być społeczność punkowa. Szczególnie popularną formą sztuki, która wywodziła się z tego typu środowisk był happening. Polskim przykładem, który najlepiej oddaje specyfikę kultury alternatywnej, a także wyznaczającym standardy, jeśli chodzi o happening, jest wrocławska Pomarańczowa Alternatywa.

Kontrkultura to termin socjologiczny służący określeniu wartości i norm zachowania danej grupy społecznej lub subkultury, których działalność opiera się na sprzeciwie wobec zastanej kulturze czy sytuacji politycznej. Jej korzenie sięgają tradycji romantycznej (zwłaszcza popularnych wówczas bohem i dandysów). Celem kontrkultury nie jest oferowanie nowych wartości i norm, ale całkowite wyzwolenie z nich człowieka. Po raz pierwszy terminem tym posłużył się amerykański socjolog Theodore Roszak.

Na szeroką skalę zjawisko to pojawiło się w Stanach Zjednoczonych w latach sześćdziesiątych jako wynik odrzucenia przez rzeszę ludzi norm obyczajowych propagowanych przez całą poprzednią dekadę. Wówczas młodzież sprzeciwiła się przyjęciu kulturowych standardów swoich rodziców, do których zaliczało się przyzwolenie dla segregacji rasowej i poparcie dla wojny w Wietnamie.

W latach sześćdziesiątych, z upływem czasu, rosły napięcia wewnątrz społeczeństwa amerykańskiego spowodowane różnicą zdań na temat wojny, rasy, orientacji seksualnej, praw kobiet, tradycji, władzy czy materialistycznemu podejściu do mitu „amerykańskiego snu”. Wreszcie biała młodzież wywodząca się z klasy średniej zapoczątkowała ruch kontrkulturowy opierający się na wyzwoleniu duszy i ciała, pacyfizmie, równouprawnieniu i poszanowaniu innych ludzi. Szybko zaczęli być określani jako hippisi.

Szybko stali się największą grupą kontrkulturową w Stanach Zjednoczonych. Dzięki masowym demonstracjom pokojowym zyskiwali medialny rozgłos, a ten z kolei przykładał się na systematyczne powiększanie swoich szeregów. Marsze w imieniu społecznej sprawiedliwości wywarły daleko idące zmiany w całym kraju i na świecie.

Odrzucenie oficjalnej kultury ucieleśniały nowopowstałe gatunki muzyki (psychodeliczny rock) i sztuki (popart), a także zwrócenie się ku orientalnej duchowości i nowym religiom (buddyzm). Do wykonawców muzycznych reprezentujących wartości kontrkultury hippisowskiej zaliczali się między innymi: Bob Dylan, The Beatles, Led Zeppelin, The Doors, Jimi Hendrix, Jefferson Airplane, The Grateful Dead, Janis Joplin, The Velvet Underground, The Rolling Stones, Cream. Sztuki plastyczne w tym zakresie reprezentował oczywiście Andy Warhol, którego działalność miała na celu uświadomienia Amerykanom, czym naprawdę jest sztuka.

Złotym okresem dla amerykańskiej kontrkultury były lata pomiędzy 1966 a 1970 rokiem. Jej upadek spowodowany był narastającym potępieniem ze strony reszty społeczeństwa dla używania przez hippisów narkotyków i hedonistycznego stylu życia. Śmierć w wyniku przedawkowania kilku znaczących postaci ruchu, a także ikon jego kultury oraz zakończenie wojny w Wietnamie przyśpieszyło ten proces. Hippisi osiągnęli jeden ze swoich celów. Dzięki manifestacjom i pokojowym marszom wywarli wpływ na ówczesne władze, które dokonały faktycznych zmian legislacyjnych w zakresie praw obywatelskich i mniejszości.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie lektury - Kamień na kamieniu
2  Bibliografia
3  Literatura łagrowa



Komentarze: Kultura alternatywna i kontrkultura

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: