Działalność Leszka Kołakowskiego - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Leszek Kołakowski urodził się 23 października 1927 roku w Radomiu, a zmarł 17 lipca 2009 roku w Oksfordzie. Głównym obszarem jego działalności była historia filozofii, historia idei politycznych oraz filozofia religii. Od 1968 roku, kiedy zwolniono go z Uniwersytetu Warszawskiego w ramach pamiętnego „marca’68” opuścił Polskę i na emigracji pozostał właściwie do końca życia. W Anglii wykładał na Uniwersytecie Oksfordzkim, a także na amerykańskich uniwersytetach: Yale, New Haven, Berkley oraz Chicago.

Poza uprawianiem filozofii był również znanym literatem, autorem serii przypowiastek filozoficznych i bajek (13 bajek z królestwa Lailonii dla dużych i małych, Rozmowy z Diabłem, Cztery bajki o identyczności), w których w jasny i przystępny sposób analizował odwieczne zagadnienia, nad którymi głowili się myśliciele lub też prezentował spory pomiędzy szkołami i wyznawcami różnych doktryn. Jego krótkie teksty cieszyły się szczególną popularnością wśród polskiej inteligencji opozycyjnej. Od 1956 roku jego twórczość była oficjalnie zakazana w kraju przez władze i funkcjonowała jedynie w tak zwanym „drugim obiegu”.

Za młodu należał do komunistycznego Akademickiego Związku Walki Młodych „Życie” działającym na Uniwersytecie Łódzkim, gdzie studiował po wojnie. Kołakowski należał do najbardziej radykalnej frakcji ugrupowania, nazwanej „dzierżyńczykami” na cześć Feliksa Dzierżyńskiego. Należał także do Polskiej Partii Robotniczej w 1951 roku przekształciła się w PZPR. Przysłużył się partii jako pracownik Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych. Jako wierny działacz otrzymał posadę kierownika katedry historii nowożytnej na Uniwersytecie Warszawskim. Wówczas czynnie brał udział w kształtowaniu oficjalnej filozofii państwowej.

Z biegiem lat i wydarzeń zaczął tracić odwracać się od partii, jej władz i głoszonej przez nie ideologii. 21 października 1966 roku wygłosił na Uniwersytecie Warszawskim wykład, w którym stanął w obronie religii katolickiej, jako integralnej części polskiej kultury. W konsekwencji został pozbawiony legitymacji członkowskiej PZPR. Wkrótce też stracił pracę, o czym zostało już wspomniane powyżej.

Już na emigracji poglądy Kołakowskiego uległy znacznemu przewartościowaniu. Z zapalonego marksisty stał się on zwolennikiem filozofii chrześcijańskiej. Formułowane przez niego tezy dostarczały ideologicznych podstaw dla działania politycznej opozycji w Polsce. Stało się tak między innymi z esejem Tezy o nadziei i beznadziei, który zainspirował Adama Michnika i Jacka Kuronia do założenia Komitetu Obrony Robotników w 1976 roku. Sam Kołakowski stał się oficjalnym przedstawicielem KOR-u za granicą.

Swoje najważniejsze dzieła stworzył na obczyźnie. Można do nich zaliczyć trzytomową pracę Główne nurty marksizmu. Powstanie, rozwój, rozkład, która powstawała w latach 1968-1976. Dzieło stanowiło doskonałe studium marksizmu, z którym nie mogło równać się żadne inne powstałe za „Żelazną Kurtyną”. Kołakowski opisał procesy, których nie tylko był świadkiem, ale i uczestnikiem. W obszarze jego zainteresowań leżały jeszcze takie dziedziny jak filozofia kultury i etyki, czemu dał upust w pracach: Kultura i fetysze, Obecność mitu, Husserl i poszukiwanie pewności.

Jednak największą pasją Kołakowskiego pozostawała historia filozofii i religii. W pracach poświęconych tym zagadnieniem nie przyjmował on stanowiska kronikarza, lecz pisał jej jako filozof. Charakter dzieł Kołakowskiego obejmujących tę właśnie tematykę doskonale oddają słowa Grzegorza Klickiego, jednego z publicystów „salonu24”:
Czym dokładnie jest filozofowanie tego historyka filozofii (…). Jest ono ukazaniem dwóch spraw: (a) żaden pogląd filozoficzny nie jest całkowicie uzasadniony. Kołakowski zdaje się uświadamiać czytelnikowi, że jakiekolwiek są idee, które wyznaje, to w zasadzie tylko je wyznaje, ale nic więcej (żadnych dowodów, ostatecznie przekonujących racji nie ma). (b) zawsze coś zyskujemy, ale również coś tracimy dokonując takiego a nie innego wyboru ideowego; i właśnie o tym, co dokładnie zyskujemy a, co tracimy wybierając te a nie inne idee traktuje znaczna ilość książek Kołakowskiego.


Leszek Kołakowski zasłynął również jako wielki propagator filozofii. W 1996 roku wspólnie z Telewizją Polską zrealizował cykl półgodzinnych programów zatytułowanych Mini wykłady o maxi sprawach, w których przybliżał publiczności kluczowe zagadnienia filozofii kultury. Z kolei w 2004 roku ponownie zagościł na antenie telewizji publicznej za sprawą serii krótkich wykładów z cyklu O co nas pytają wielcy filozofowie.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie szczegółowe Innego świata
2  Drugi obieg (bibuła)
3  Zdzisław Beksiński



Komentarze: Działalność Leszka Kołakowskiego

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 





Streszczenia książek
Tagi: