Poezja intelektualna
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nurt intelektualne polskiej poezji współczesnej najpełniej reprezentuje Wisława Szymborska (choć obecny jest także w wierszach Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza czy Zbigniewa Herberta). Tematem jej wierszy, zwłaszcza z tomiku Koniec i początek, jest zazwyczaj położenie współczesnego człowieka. Skazany na cierpienie, przez którym nie sposób uciec, niespokojny, świadomy swojego nędznego położenia walczy z determinantami jego losu. Raz jest uwikłany w historię, innym razem jego życiem kierują nieubłagane prawa natury, a wszystko to jest jeszcze poddane łasce przypadku.

Z powyższego opisu pozycji współczesnego człowieka w świecie maluje się pesymizm autorki bilansu, co jeszcze bardziej świadczy o ogromnej mądrości i talencie Szymborskiej, której poezja jest jak najbardziej oddalona od tak zwanego biadolenia czy użalania się. przeciwnie – wypełniają ją pozytywne myśli, wiara w jutro, chęć pokonywania nowych barier.

Jej poezja intelektualna nie wyklucza użycia wyszukanej wątpiąco-sceptycznej ironii, która wypełnia prawie każdy z wierszy Noblistki, jest jej różowymi okularami. Jak zauważa Nasiłowska, Szymborska proponuje:
(…)swoisty racjonalizm, racjonalizm końca XX wieku. Nie polega on na przekonaniu o możliwości rozwiązania wszystkich problemów przy pomocy rozumu, ale raczej na rozwiązaniu do logiki i dyscypliny intelektualnej. Widzimy też, że zadawanie „pytań naiwnych” łączy poetka ze swego rodzaju godnością, jako zdobywa człowiek w pełni świadomy.
(A. Nasiłowska Literatura współczesna, Warszawa 2002).

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Jackson Pollock i ekspresjonizm abstrakcyjny
2  Plan wydarzeń Pamiętnika z powstania warszawskiego
3  Plan zdarzeń Medalionów



Komentarze
artykuł / utwór: Poezja intelektualna







    Tagi: