Czasopisma emigracyjne
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Literaci, którzy po zakończeniu wojny postanowili pozostać na emigracji lub z czasem opuścili kraj z powodów politycznych znajdowali się w pozornie idealnej sytuacji. Poza granicami nie mogła dosięgnąć ich cenzura, nie musieli się również obawiać represji ze strony reżimu i narzucania wytycznych socrealistycznych. Szybko jednak zorientowali się, że na uchodźstwie ich dzieła nie będą ukazywały się w postaci książek, a jedynie fragmentów publikowanych na stronach zagranicznych czasopism literackich.

Ponadto docelowi odbiorcy, czyli Polacy mieszkający na emigracji, wcale nie garnęli się do czytania. Chociaż stanowili oni dość pokaźną liczbę, to nie przekładało się to na zainteresowanie polską literaturą. Przyczyną takiego stanu rzeczy był charakter pracy, jaką wykonywali nasi rodacy zagranicą i brakiem czasu na lekturę. Jak pisze Zbigniew Jarosiński:
Wydawca pierwszego zbiorowego wydania poezji Miłosza skarżył się, że na rozsprzedanie nakładu potrzebne było aż 10 lat. Obieg książek utrudniony był dodatkową rozproszeniem polskiej diaspory, która nie skupiała się w kilku ośrodkach, ale rozpierzchła się po całym świecie.


W tej sytuacji konieczne było posiadanie przez polską emigrację kilku magazynów kulturalnych, na łamach których mogliby publikować swoje dzieła rodzimi artyści. W 1947 roku w Rzymie ukazał się pierwszy numer kwartalnika „Kultura”. Jego twórcami Jerzy Giedroyć oraz Gustaw Herling-Grudziński. Jeszcze tego samego roku czasopismo przeniesiono do paryskiej dzielnicy Maisons Laffitte. Giedroyć stał się wówczas samodzielnym redaktorem naczelnym. Wokół pisma szybko zaczęło skupiać się środowisko emigracyjnych pisarzy i poetów.

„Kultura” paryska zapisała się w historii polskiej literatury, a dzięki działającemu przy niej Instytutowi Wydawniczemu możliwe było wydanie blisko 450 tytułów książkowych. Powołana przez Giedroycia instytucja opublikowała utwory między innymi: Czesława Miłosza, Kazimierza Wierzyńskiego, Witolda Gombrowicza, Zygmunta Haupta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Józefa Czapskiego, Józefa Łobodowskiego, Leszka Kołakowskiego, Melchiora Wańkowicza. Instytut Wydawniczy umożliwił również druk autorom pozostającym w kraju: Stanisławowi Barańczakowi, Ryszardowi Krynickiemu, Stefanowi Kisilewskiemu, Jerzemu Andrzejewskiemu i innym.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Główne wątki w powieści „Madame”
2  Andy Warhol
3  Reportaż



Komentarze
artykuł / utwór: Czasopisma emigracyjne




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: