Powojenna literatura niemiecka
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nastroje panujące w Niemczech po zakończeniu drugiej wojny światowej były fatalne. Społeczeństwo masowo odcinało się od reżimu, który wywołał największy światowy konflikt w dziejach, lecz w narodzie panowało wielkie poczucie winy za, co tu dużo mówić, zniszczenie dotychczasowego globalnego porządku.

Niemieckie środowisko intelektualne niemal jednogłośnie orzekło, że naród znalazł się w punkcie zerowym, od którego należałoby zacząć ponowne budowanie kultury. Zaraz po zakończeniu wojny u naszych zachodnich sąsiadów dominowała tak zwana Trümmerliteratur, czyli „literatura zgliszcz”. Jak łatwo się domyślić opierała się na opisywaniu zniszczeń i krzywd wyrządzonych przez wojnę.

Po jakimś czasie twórcy postanowili nawiązać do niesłychanie bogatej tradycji literackiej. Wówczas to szczególną popularnością zaczęła cieszyć się twórczość Franza Kafki, który przez długie lata pozostawał niedoceniany.

Literatura niemiecka, jak i cały naród, znalazła się w szczególnie trudnej sytuacji, kiedy doszło do podziału państwa na Republikę Federalną Niemiec i Niemiecką Republikę Demokratyczną. Po obu stornach muru berlińskiego funkcjonowały dwa zupełnie różne reżimy polityczne. Odbiło się to oczywiście również na literaturze.

Utwory powstające pod koniec lat czterdziestych w zachodnim RFN opisywały traumę wojny, losy ludzi mimowolnie uwikłanych w okrutne mechanizmy, czy też historie wypędzonych rodzin. Szczególną popularność zyskało wówczas krótkie opowiadanie, swoista nowość gatunkowa.

Największe zasługi dla literatury RFN mieli bez wątpienia dwaj laureaci literackiej Nagrody Nobla: Heinrich Bll (w 1972 roku) i Günter Grass (w 1999 roku). Obydwaj skupiali się na niemieckiej teraźniejszości, zwłaszcza po tym, jak naród stanął na równe nogi i ponownie stał się silnym i prężnie rozwijającym się państwem. Grass urodził się w Wolnym Mieście Gdańsku, co było kluczowe dla jego kulturowej świadomości, a później twórczości.
Za dzieło, które przyniosło mu światową sławę uważa się powieść Blaszany bębenek z 1959 roku, będące pierwszą częścią tak zwaną „gdańską trylogią” (pozostałe dwie to Kot i mysz oraz Psie lata). Wspomniany Blaszany bębenek ukazuje losy małego chłopca wychowującego się w Gdańsku, a na jego oczach toczą się historyczne wydarzenia, które zaowocowały powstaniem nazizmu w Niemczech. Pozostałe warte uwagi powieści Grassa to: Miejscowe znieczulenie z 1969 roku, Turbot z 1977 roku, Spotkanie w Telgte z 1979 roku, Szczurzyca z 1986 roku czy Wróżby kumaka z 1992 roku.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Andy Warhol
2  Kino powojenne
3  Streszczenie Pamiętnika z powstania warszawskiego



Komentarze
artykuł / utwór: Powojenna literatura niemiecka







    Tagi: