Andy Warhol
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Naprawdę nazywał się Andrew Warhola, był synem emigrantów ze Słowacji. Urodził się 6 sierpnia 1928 roku w Pittsburgu, zmarł 22 lutego 1987 roku w Nowym Jorku. Przeszedł do historii głównie jako malarz i filmowiec. Był kluczową postacią ruchu artystycznego określanego mianem Pop-artu.

Od dziecka cierpiał na rzadkie schorzenie układu nerwowego potocznie określane pląsawicą, objawiające się niekontrolowanymi ruchami i pigmentacyjnymi zmianami skóry. Z czasem stał się hipochondrykiem i nabawił się lęku przed lekarzami i pielęgniarkami.

Studiował sztukę projektowanie użytkowe na Carnegie Institute of Technology w Pittsburgu. W 1949 roku przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie szybko rozpoczął karierę zawodową jako ilustrator prasowy i reklamowy. W latach pięćdziesiątych zyskał sławę dzięki oryginalnym kolorowym tuszowym rysunkom sławiącym pewną markę butów. Z czasem zatrudnił go szef wydawnictwa muzycznego RCA Records jako projektanta okładek płyt winylowych.

W 1962 roku w Los Angeles miała miejsce pierwsza oficjalna wystawa prac Warhola. W tym samym roku odbyła się również nowojorska prezentacja dzieł artysty. Zaprezentował na niej dzieła, które do dziś uważa się za absolutny kanon pop-artu (m.in. Marilyn Diptych, 100 Soup Cans, 100 Coke Bottles, 100 Dollar Bills). Większość ze stworzonych przez niego prac w latach sześćdziesiątych odnosiła się do ikon amerykańskiej kultury masowej. Na jego obrazach pojawiały się wówczas puszki zupy fasolowej „Campbell”, butelki „Coca-Coli” czy twarze Marilyn Monroe, Elvisa Presley’a, Troy’a Donahue czy Elizabeth Taylor. Poza tym często wykorzystywał wycinki z gazet, dzięki czemu na jego obrazach pojawiały się zdjęcia grzybów atomowych, krzeseł elektrycznych czy starć obrońców praw człowieka z policją. W tym czasie pracował we własnym studio, które nazwał „The Factory” (Fabryka). Zgromadził wówczas wokół siebie towarzystwo awangardowych artystów, pisarzy i muzyków. Swoje obrazy tworzył metodą sitodruku, a te szybko przyniosły mu rozgłos i opinię kontrowersyjnego twórcy i członka bohemy.

W 1968 roku Warhol przeżył zamach na swoje życie. Strzeliła do niego inna artystka Valerie Solanas. W porównaniu z burzliwymi i udanymi latami sześćdziesiątymi, następna dekada upłynęła malarzowi znacznie spokojniej. Warhol poszukiwał nowych bogatych patronów dla swojej sztuki, dlatego namalował portrety takich osób jak: Liza Minnelli, John Lennon, Mick Jagger, Diana Ross, Brigitte Bardot czy Michael Jackson. W 1973 roku namalował też podobiznę chińskiego przywódcy Mao Zedonga. Warhol nie ukrywał, że jego motywacją była chęć zysku. Uważał, że sztuka to dobry interes.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Kamień na kamieniu” - geneza
2  Proza katolicka
3  Nawiązania do Szekspira w Ślubie Gombrowicza



Komentarze
artykuł / utwór: Andy Warhol




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: